***
schrijfstijl: vlot - literair - beiden
verhaal: plotverhaal - beschrijvend - beiden
perspectief: ik-perspectief - alwetende verteller - meerdere
opbouw: chronologisch - met flash-backs
tijd en plaats: Rusland,1916-1918 - Parijs, 1919-1920 - Engeland,vanaf 1921 tot heden
thema: Russische revolutie - liefdesgeschiedenis
verder lezen: Anna Karenina (Tolstoj)
Onze oom - Arnon Grunberg (639p)
****
begin: De moordenaar van Lina Siñani Huanca's ouders kon zelf geen kinderen krijgen, daarom besloot hij Lina Siñani Huanca te adopteren.
slot: Daar staat hij, het kind dat voor man speelt, onhandig eigenlijk. Nerveus. Hij kijkt naar de foto's van haar honden, naar het uitzicht, naar de balkondeuren, en dan naar haar.
Hij zegt: 'Ik blijf nog even.'
begin: De moordenaar van Lina Siñani Huanca's ouders kon zelf geen kinderen krijgen, daarom besloot hij Lina Siñani Huanca te adopteren.
slot: Daar staat hij, het kind dat voor man speelt, onhandig eigenlijk. Nerveus. Hij kijkt naar de foto's van haar honden, naar het uitzicht, naar de balkondeuren, en dan naar haar.
Hij zegt: 'Ik blijf nog even.'
Elementaire deeltjes - Michel Houellebecq (366p)
*****
begin: Dit boek is vóór alles de geschiedenis van een mens, die het grootste gedeelte van zijn leven in West-Europa leefde gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw. Hoewel hij over het algemeen alleen was, had hij van tijd tot tijd contact met andere mensen. Hij leefde in ongelukkige, roerige tijden.
p 35: Vaak ook gaat hij fietsen op het platteland. Hij trapt uit alle macht, vult zijn longen met de smaak van de eeuwigheid. De eeuwigheid van de kindertijd is een korte eeuwigheid, maar dat weet hij nog niet. Het landschap glijdt voorbij.
p 43: Jaren later, toen hij een ontgoochelde, verbitterde veertiger was geworden, zou hij dat beeld terugzien: hijzelf, vier jaar oud, die op zijn driewieler uit alle macht door de donkere gang trapte naar de heldere opening van het balkon. Waarschijnlijk had hij op die momenten zijn hoogste aardse geluk gekend.
slot: Dit boek is opgedragen aan de mens.
meer lezen:
Brave New World van Aldous Huxley heb ik al gelezen en roept gelijkaardige beelden op.
Wolkenatlas van David Mitchell met een verhaal over het einde van de mensheid in de verre toekomst.
De Engelenmaker van Stefan Brijs over klonen.
Het Schervengericht van A.F.Th.van der Heijden waar er te lezen valt over de sekte rond Charles Manson.
Verloren nachten van T.Coraghessan Boyle; een roman over Drop City, een Californische hippiecommune.
begin: Dit boek is vóór alles de geschiedenis van een mens, die het grootste gedeelte van zijn leven in West-Europa leefde gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw. Hoewel hij over het algemeen alleen was, had hij van tijd tot tijd contact met andere mensen. Hij leefde in ongelukkige, roerige tijden.
p 35: Vaak ook gaat hij fietsen op het platteland. Hij trapt uit alle macht, vult zijn longen met de smaak van de eeuwigheid. De eeuwigheid van de kindertijd is een korte eeuwigheid, maar dat weet hij nog niet. Het landschap glijdt voorbij.
p 43: Jaren later, toen hij een ontgoochelde, verbitterde veertiger was geworden, zou hij dat beeld terugzien: hijzelf, vier jaar oud, die op zijn driewieler uit alle macht door de donkere gang trapte naar de heldere opening van het balkon. Waarschijnlijk had hij op die momenten zijn hoogste aardse geluk gekend.
slot: Dit boek is opgedragen aan de mens.
meer lezen:
Brave New World van Aldous Huxley heb ik al gelezen en roept gelijkaardige beelden op.
Wolkenatlas van David Mitchell met een verhaal over het einde van de mensheid in de verre toekomst.
De Engelenmaker van Stefan Brijs over klonen.
Het Schervengericht van A.F.Th.van der Heijden waar er te lezen valt over de sekte rond Charles Manson.
Verloren nachten van T.Coraghessan Boyle; een roman over Drop City, een Californische hippiecommune.
De asielzoeker - Arnon Grunberg (352p)
*****
geen hoofdstuktitels
begin: 'De vogel is ziek.' Op een ochtend, het is nog vroeg maar al benauwd in de woning, de hitte van weken is blijven hangen, wordt Christian Beck met deze woorden gewekt door zijn vrouw. Ze heeft haar witte nachthemd aan dat ze ook al had toen ze twaalf was.
slot: Zijn haren, zijn wangen, zijn mond, zijn neus, zijn ogen, zijn hele lichaam is nat van de regen, maar hij blijft naar de bomen kijken en eindelijk ziet hij alles wat hij heeft verloren.
wat te lezen na Grunberg:
Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq. Grunberg moet soms doorgaan voor de Nederlandstalige Houellebecq.
Willem Frederik Hermans moet ik misschien ook eens overwegen; heb nog nooit iets van hem gelezen en Grunberg zou een waardige opvolger zijn.
Het derde huwelijk van Tom Lanoye, om bij dezelfde thematiek te blijven. Maar zijn Monstertrilogie staat nog in de boekenkast te wachten.
geen hoofdstuktitels
begin: 'De vogel is ziek.' Op een ochtend, het is nog vroeg maar al benauwd in de woning, de hitte van weken is blijven hangen, wordt Christian Beck met deze woorden gewekt door zijn vrouw. Ze heeft haar witte nachthemd aan dat ze ook al had toen ze twaalf was.
slot: Zijn haren, zijn wangen, zijn mond, zijn neus, zijn ogen, zijn hele lichaam is nat van de regen, maar hij blijft naar de bomen kijken en eindelijk ziet hij alles wat hij heeft verloren.
wat te lezen na Grunberg:
Elementaire deeltjes van Michel Houellebecq. Grunberg moet soms doorgaan voor de Nederlandstalige Houellebecq.
Willem Frederik Hermans moet ik misschien ook eens overwegen; heb nog nooit iets van hem gelezen en Grunberg zou een waardige opvolger zijn.
Het derde huwelijk van Tom Lanoye, om bij dezelfde thematiek te blijven. Maar zijn Monstertrilogie staat nog in de boekenkast te wachten.
Godverdomse dagen op een godverdomse bol - Dimitri Verhulst (186p)
****
geen hoofdstukken en hoofdstuktitels
begin: Alle begin is moeilijk. Kijk maar. 't Kruipt uit het water zonder om te zien. 't Zou nog een laatste blik kunnen werpen op de oceanen, heimwee voelen uit eerbied, maar dat doet 't niet.
slot: En de bigbands spelen mambo.
geen hoofdstukken en hoofdstuktitels
Gedenken wij in onze boeken de mens, die zich als een kwaadaardig virus voortplant in totale suprematie over alles wat leeft en eens geleefd heeft en nooit meer zal terugkomen. (L.H.Wiener)
begin: Alle begin is moeilijk. Kijk maar. 't Kruipt uit het water zonder om te zien. 't Zou nog een laatste blik kunnen werpen op de oceanen, heimwee voelen uit eerbied, maar dat doet 't niet.
slot: En de bigbands spelen mambo.
Brug der zuchten - Richard Russo (733p)
****
begin: Laat ik beginnen met de feiten.
Mijn naam is Louis Charles Lynch en ik ben zestig jaar.
slot: In de zomer staat Italië op het programma. Deze keer zullen we echt gaan. We zullen deze kleine, goede wereld achterlaten met het veilige gevoel dat alles nog precies zo is als we weer terugkomen. Maar één ding is zeker: we gaan!
begin: Laat ik beginnen met de feiten.
Mijn naam is Louis Charles Lynch en ik ben zestig jaar.
slot: In de zomer staat Italië op het programma. Deze keer zullen we echt gaan. We zullen deze kleine, goede wereld achterlaten met het veilige gevoel dat alles nog precies zo is als we weer terugkomen. Maar één ding is zeker: we gaan!
De Movo Tapes - A.F.Th. van der Heijden (712p)
******
begin: Ik kan me niet eens fatsoenlijk aan u voorstellen, want ik heb mijn naam verpatst.
p 413: De tijd... zelf hebben we er geen grip op. Een heel leven opgebouwd uit nu-momenten... het bestaan een constant vallende sneeuw van hedens... Onze kinderhandjes grijpen naar de vlokken. Niet eentje valt er uit de lucht te plukken... gesmolten al bij nadering van de warme hand... Soms, heel even, een koude prikkeling... onmiddellijk dovend... van een smeltend bijna-niets op de huid.
657: 'Movo, ik beken je tot mijn schande dat ik soms stink van afgunst op religieuze mensen, voor wie de zin...'
'Ja, zeg! Sla ze allemaal dood! Die kwezels laten zich, uit schaamte over hun door en door zinloze bestaan, door een ander een zin voorzeggen. Het is spieken in de biechtstoel. De man Gods verzint een zin voor ze, en als het meezit nog gratis ook. Zingeving, dat ik het. Je reinste fictie, geen filosofie. Grote stappen, gauw thuis.Nee, Tibbolt, als jij de zinloosheid van het leven op mijn schouders wilt afwentelen, moet je niet bigot beginnen te snotteren over je jaloezie op de beminde gelovigen... Dan wil ik ook horen dat er zelfs geen schijn van een zin te ontdekken is. Nergens. Op aarde niet en niet in de hemel. Nooit. Tot in de eeuwigheid der eeuwigheden niet. Niks, niemendal, nada.'
slot: Tonnis verdween uit het zicht. Al het gecijfer... gepas en gemeet... en waarvoor, in hemelsnaam? Om een handjevol aardbewoners te martelen met hun lot, en daar zelf een korstondig lustgevoel aan te ontlenen, niet langer dan de zaaduitstorting van een reebokantilope. Voor iemand van mijn komaf, zonder wie de hele wereld van licht verstoken zou zijn, moest er een hoger streven denkbaar zijn dan dergelijk sadistisch-voyeuristisch geknoei. De mens, zeg eerlijk, wat stelde dat nou helemaal voor?
Voetveeg van de geschiedenis, geen voetnoot waard.
Homo duplex 0 - De Movo Tapas, Een carrière als ander
begin: Ik kan me niet eens fatsoenlijk aan u voorstellen, want ik heb mijn naam verpatst.
p 413: De tijd... zelf hebben we er geen grip op. Een heel leven opgebouwd uit nu-momenten... het bestaan een constant vallende sneeuw van hedens... Onze kinderhandjes grijpen naar de vlokken. Niet eentje valt er uit de lucht te plukken... gesmolten al bij nadering van de warme hand... Soms, heel even, een koude prikkeling... onmiddellijk dovend... van een smeltend bijna-niets op de huid.
657: 'Movo, ik beken je tot mijn schande dat ik soms stink van afgunst op religieuze mensen, voor wie de zin...'
'Ja, zeg! Sla ze allemaal dood! Die kwezels laten zich, uit schaamte over hun door en door zinloze bestaan, door een ander een zin voorzeggen. Het is spieken in de biechtstoel. De man Gods verzint een zin voor ze, en als het meezit nog gratis ook. Zingeving, dat ik het. Je reinste fictie, geen filosofie. Grote stappen, gauw thuis.Nee, Tibbolt, als jij de zinloosheid van het leven op mijn schouders wilt afwentelen, moet je niet bigot beginnen te snotteren over je jaloezie op de beminde gelovigen... Dan wil ik ook horen dat er zelfs geen schijn van een zin te ontdekken is. Nergens. Op aarde niet en niet in de hemel. Nooit. Tot in de eeuwigheid der eeuwigheden niet. Niks, niemendal, nada.'
slot: Tonnis verdween uit het zicht. Al het gecijfer... gepas en gemeet... en waarvoor, in hemelsnaam? Om een handjevol aardbewoners te martelen met hun lot, en daar zelf een korstondig lustgevoel aan te ontlenen, niet langer dan de zaaduitstorting van een reebokantilope. Voor iemand van mijn komaf, zonder wie de hele wereld van licht verstoken zou zijn, moest er een hoger streven denkbaar zijn dan dergelijk sadistisch-voyeuristisch geknoei. De mens, zeg eerlijk, wat stelde dat nou helemaal voor?
Voetveeg van de geschiedenis, geen voetnoot waard.
Homo duplex 0 - De Movo Tapas, Een carrière als ander
Abonneren op:
Posts (Atom)